| Doğum | Mehmed Ragîf 20 Aralık 1873 ( 1873-12-20 ) İstanbul , Osmanlı İmparatorluğu |
|---|---|
| Ölüm | 27 Aralık 1936 (63 yaşında) İstanbul , Türkiye |
| Defin yeri | Edirnekapı Şehitliği , İstanbul |
| Takma adlar | İstiklâl Şairi, Millî Şair |
| Meslek | Şair , muharrir , baytar , muallim , milletvekili |
| Milliyet | Osmanlı , daha sonra Türk |
| Dönem | Osmanlı dönemi Cumhuriyet dönemi |
| Önemli eserler | İstiklal Marşı , Safahat |
| Evlilik | İsmet Hanım ( e. 1898; ö. 1936) |
| Çocuklar | 5 |
Cihan altüst olurken, seyre baktın, öyle durdun da,
Bugün bir serserî, bir derbedersin kendi yurdunda!
Hayat elbette hakkın, lâkin ettir haykırıp ihkàk;
Sağırdır kubbeler, bir ses duyar: Da’vâ-yı istihkàk.
Bu milyarlarca da’vâdan ki inler dağlar, enginler;
Oturmuş, ağlayan âvâre bir mazlûmu kim dinler?
Emeklerken, sabî tavrıyle, topraklarda sen hâlâ,
Beşer doğrulmuş, etmiş, bir de baktın, cevvi istîlâ!
Yanar dağlar uçurmuş, gezdirir beyninde dünyânın;
Cehennemler batırmış, yüzdürür kalbinde deryânın;
Eşer a’mâkı, izler keşfeder edvâr-ı hilkatten;
Deşer âfâkı, bir şeyler sezer esrâr-ı kudretten;
Zemin mahkûmu olmuştur, zaman mahkûmu olmakta;
O, heyhât, istiyor hâkim kesilmek bu’d-i mutlakta!
Henuz yorum yapilmamis. Ilk yorumu siz yapin!
Yorum yapmak icin giris yapin veya uye olun.