Bir Arîza Şiiri – Mehmet Akif Ersoy

Mehmet Akif Ersoy

Doğum	Mehmed Ragîf 20 Aralık 1873 ( 1873-12-20 ) İstanbul , Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm	27 Aralık 1936 (63 yaşında) İstanbul , Türkiye
Defin yeri	Edirnekapı Şehitliği , İstanbul
Takma adlar	İstiklâl Şairi, Millî Şair
Meslek	Şair , muharrir , baytar , muallim , milletvekili
Milliyet	Osmanlı , daha sonra Türk
Dönem	Osmanlı dönemi Cumhuriyet dönemi
Önemli eserler	İstiklal Marşı , Safahat
Evlilik	İsmet Hanım ( e. 1898; ö. 1936)
Çocuklar	5

Ey Bâd-i Sabâ, uğrayacaksın ya şimâle?
Bilmem, bir işim var, sana etsem mi havâle?
Vaktâ ki sekiz yüz mili bir nefhada geçtin;
Vaktâ ki bizim yerleri rü’yâ gibi seçtin;
Dikkatle bakın: Marmara’nın göğsüne yatmış,
Sırtındaki örtüyse bütün zümrüde batmış,
Bir, Heybeli, derler -bileceksin- ada vardır,
Etrâfı da az çok ona benzer adalardır...
Gördün ya? Evet. Şimdi bu sâhilde biraz dur;
Herkes gibi Abbas Paşa’nın köşküne başvur.
Sen yolcu adamsın, bakan olmaz ki kusûra...
Arz ettirerek ismini, çıktın mı huzûra,
Hilvanlıların hepsinin ihlâsını, ilkin,
Bir bir sayıver. Bitti mi defter, de ki:
«Lâkin,
Mevzun düşürür saçmayı bir saçma adam var,
Manzûm sayıklar gibi manzûme sayıklar!
Zannım, mütekàid şuarâdan olacak ki:
Hiçbir yenilik yok, herifin her şeyi eski.
Hâlâ ne sakaldan geçebilmiş, ne bıyıktan;
Âsârı da memnun görünür köhne kılıktan.
Hicrî, kamerî ayları ezber sayar amma,
Yirminci asır zihnine sığmaz ne muamma!
Ma’mûre-i dünyâyı dolaştıysa da, yer yer,
Son son, «Hadi sen, kumda biraz oyna! » demişler.»

— Mehmet Akif Ersoy