Davetiye Şiiri – Hüseyin Nihal Atsız

Hüseyin Nihal Atsız

Doğum	Hüseyin Nihâl 12 Ocak 1905 ( 1905-01-12 ) Kadıköy , İstanbul , Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm	11 Aralık 1975 (70 yaşında) Kadıköy , İstanbul , Türkiye
Defin yeri	Karacaahmet Mezarlığı , Üsküdar , İstanbul
Takma adlar	Ruh Adam, Selim Pusat, Adsız
Meslek	Öğretmen , yazar , romancı , şair
Dil	Türkçe
Milliyet	Türk
Vatandaşlık	Türkiye
Eğitim	İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi
Dönem	Cumhuriyet Dönemi
Konu	Türk tarihi
Önemli eser	Bozkurtların Ölümü (1946) Bozkurtlar Diriliyor (1949) Ruh Adam (1972)
Evlilikler	Mehpare Hanım (1931–35) Bedriye Atsız (1936–75)
Çocuklar	Yağmur Atsız (oğlu) Prof. Dr. Buğra Atsız (oğlu)
Akrabalar	Nejdet Sançar (kardeşi)

Ey Benito Musolini! Ey gayet yüce,
italyanlar başvekili muhterem Düce!
Duydum ki, yelkenleri edip de fora
Gelecekmiş orduların yeşil Bosfora.
Buyursunlar... Bizim için şavaş düğündür;
Din Arab'ın, hukuk sizin, harp Türk'lüğündür.
Açlar nasıl bir istekle koşarsa aşa
Türk eri de öyle gider kanlı savaşa.
Hem karadan, hem denizden ordular indir!
Çarpışalım, en doğru söz süngülerindir!
Kalem, fırça, mermer nedir? Birer oyuncak!
Şaheserler sungtilerle yazılır ancak!
Çağri Beg'le Tuğrul Beg'in kurduğu devlet
Italyalı melezlerden üsttündür elbet;
Bizim eski uşakları alda yanına
Balkanlardan doğru yürü er meydanına;
Çelik zırhlı kartalları göklere saldır...
Fakat zafer sizin için söz ve masaldır...
Dirilerek başınıza geçse de Sezar
Yine olur Anadolu size bir mezar.
Belki fazla bel bağladın şimal komşuna,
Biz güleriz Cermenliğin kuduruşuna,
Tanıyoruz Atilla'dan beri Cermeni,
Farklı mıdır Prusyalı yahut Ermeni?
Senin dostun Cermanyaya biz Nemşe deriz,
Bir gün yine Bec onünde düğün ederiz.

— Huseyin Nihal Atsiz