Derviş Ahmed Şiiri – Mehmet Akif Ersoy

Mehmet Akif Ersoy

Doğum	Mehmed Ragîf 20 Aralık 1873 ( 1873-12-20 ) İstanbul , Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm	27 Aralık 1936 (63 yaşında) İstanbul , Türkiye
Defin yeri	Edirnekapı Şehitliği , İstanbul
Takma adlar	İstiklâl Şairi, Millî Şair
Meslek	Şair , muharrir , baytar , muallim , milletvekili
Milliyet	Osmanlı , daha sonra Türk
Dönem	Osmanlı dönemi Cumhuriyet dönemi
Önemli eserler	İstiklal Marşı , Safahat
Evlilik	İsmet Hanım ( e. 1898; ö. 1936)
Çocuklar	5

«Bir ömürdür içiyorsun, bırak artık şunu! » der;
Derviş Ahmed bu hidâyetle hemen tövbe eder.
Ama bir tövbe ki: Binlikleri çarpar duvara;
Tas, çanak, testi, perîşan, serilir tahtalara.
Rakı tûfânı, su girdâbı alırken odayı;
Anaforlarla dönerken mezeler fırdolayı;
Bir kerâmetle dedem postu oturtup sedire,
Oradan, mest-i zafer, bakmaya başlar seyire.
Başlar amma, pek uzun boylu seyirden bıkılır...
Derviş Ahmed de bizim, öğleye varmaz, sıkılır.
Kalkar, olmaz, yatar, olmaz, döner, olmaz dediği;
Neyle doldursa o bir türlü kapanmaz gediği?
Zikreder, vahdete girsem diye zorlar, giremez;
Hû çeker, sîne döver, hiçbiri eğlendiremez.
Sâ’atin ömrü soluktan da kısayken, hani, dün,
O, ne yıllar devirir, sâniye geçtikçe bugün!
Devrilen devriledursun, dedem «illâllah! » der;
Camı sarsar, damı sarsar, tepinirken ter ter!
Bu kadar velvele oynatsa yerinden ya biraz,
Ne harun şey ki «zaman» hiç yürümez, hiç tınmaz!

— Mehmet Akif Ersoy