El-uksur’da Şiiri – Mehmet Akif Ersoy

Mehmet Akif Ersoy

Doğum	Mehmed Ragîf 20 Aralık 1873 ( 1873-12-20 ) İstanbul , Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm	27 Aralık 1936 (63 yaşında) İstanbul , Türkiye
Defin yeri	Edirnekapı Şehitliği , İstanbul
Takma adlar	İstiklâl Şairi, Millî Şair
Meslek	Şair , muharrir , baytar , muallim , milletvekili
Milliyet	Osmanlı , daha sonra Türk
Dönem	Osmanlı dönemi Cumhuriyet dönemi
Önemli eserler	İstiklal Marşı , Safahat
Evlilik	İsmet Hanım ( e. 1898; ö. 1936)
Çocuklar	5

Havâ ağırdı, fakat, pek dokunmuyordu sıcak;
Gurûba vardı esâsen yarım sâ’at ancak.
Yakındı sâhile mihmânı olduğum mesken;
Yavaş yavaş iniverdim ağaçlı bir tepeden.
O, Nîl’i koynuna çekmiş yeşillenen, vâdî,
-Ki yok hazan safahâtında ömrünün ebedî-
Önümde, zümrüde benzer, yığın yığın mevecât,
Saçıp saçıp uzuyor: Sanki bir serâb-ı hayât!
Şu imtidâda bakın, var mı yâl ü bâline eş?
Bu yâl ü bâli bütün gün kucaklayan o güneş,
Ki Nîl’i şarkına almış da garba geçmişti;
Ufukta son lemeâtıyle parlıyor şimdi...
Fakat ziyâsına hâlâ tahammül imkânsız.
Solumda bir büyücek hurma var ki yapyalnız...
Zemîni haylice mâil de olsa, çâresi ne?
Büründüm artık onun zıll-i pâre-pâresine.

— Mehmet Akif Ersoy