← Geri Dön

Gece Şiiri – Mehmet Akif Ersoy


Mehmet Akif Ersoy
Mehmet Akif Ersoy
DoğumMehmed Ragîf 20 Aralık 1873 ( 1873-12-20 ) İstanbul , Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm27 Aralık 1936 (63 yaşında) İstanbul , Türkiye
Defin yeriEdirnekapı Şehitliği , İstanbul
Takma adlarİstiklâl Şairi, Millî Şair
MeslekŞair , muharrir , baytar , muallim , milletvekili
MilliyetOsmanlı , daha sonra Türk
DönemOsmanlı dönemi Cumhuriyet dönemi
Önemli eserlerİstiklal Marşı , Safahat
Evlilikİsmet Hanım ( e. 1898; ö. 1936)
Çocuklar5

Bütün kandillerin tehlîle dalmışlar... Şaşırdım ben:
Nasıl ma’bed ki sun’un, sermedî bir secde gök kubben!
Kapanmış, titriyor dünyâların haşyetle karşında;
Melekler, sanki baş kesmiş, durur dâmân-ı Arş’ında.
Ne rengârenk ubûdiyyetle, yâ Rab, hercümerc âfâk:
Karanlıklar, ışıklar, gölgeler, lebrîz-i istiğrâk.
Bu istiğrâk uyandırmaz mı, devrettikçe, ekvânı,
Perîşan rûhumun inler harâb evtâr-ı îmânı.
Perîşan: Çünkü yükselmiş değil feryâd-ı gümrâhım;
Şu mahşer mahşer envârın biraz yol verse, Allâh’ım!
Evet, milyarla âlem vecde gelmiş bu’d-i mutlakta;
Benim bîçâre gölgem çırpınır bir damla toprakta!
Samîmîdir bütün gûş ettiğin âvâz hilkatten,
Niçin göz yaşlarım haybetle dönsün sermediyyetten?

Mehmet Akif Ersoy

Henuz yorum yapilmamis. Ilk yorumu siz yapin!

×