Hazân Şiiri – Ahmet Haşim

Ahmet Haşim

Doğum	1887 Bağdat , Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm	4 Haziran 1933 (46 yaşında) İstanbul , Türkiye
Defin yeri	Eyüp Mezarlığı , İstanbul
Eğitim	İstanbul Hukuk Mektebi
Meslek	Şair , yazar

Ey eski kamer, sen bizi elbette bilirsin!
Annemdi o nûrunda gezen zıll-ı mehâsin,
Bendim o çucuk, bendim o simâ-yi tahayyür,
Bir gün ki hâzan ufka kızıl dalgalı bir nûr,
Bir kanlı ziyâ haşrediyorken, onu bir yed,
Bir bâd-ı haşîn aldı o rü’yâyı müebbed.
On beş sene evvelki hakîkat hep o gündür,
Ruhumda bugün zulmet-i pür-girye onundur.
On beş senedir, ufka güneş kanlı düşerken;
Tenha ovadan, boş dereden, akşamın erken,
Hüznîyle susan meşcerelerden gam-ı eylül,
Bir gölge yaparken, onu bir savt-ı tegaafül
Hasretle sorar kalbimi imlâ eden âha,
Yerlerde yatan sisli, donuk hüsn-i tebâha.

— Ahmet Hasim