Köse İmam Şiiri – Mehmet Akif Ersoy

Mehmet Akif Ersoy

Doğum	Mehmed Ragîf 20 Aralık 1873 ( 1873-12-20 ) İstanbul , Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm	27 Aralık 1936 (63 yaşında) İstanbul , Türkiye
Defin yeri	Edirnekapı Şehitliği , İstanbul
Takma adlar	İstiklâl Şairi, Millî Şair
Meslek	Şair , muharrir , baytar , muallim , milletvekili
Milliyet	Osmanlı , daha sonra Türk
Dönem	Osmanlı dönemi Cumhuriyet dönemi
Önemli eserler	İstiklal Marşı , Safahat
Evlilik	İsmet Hanım ( e. 1898; ö. 1936)
Çocuklar	5

—İlmi az, görgüsü çok, fıtratı yüksek bir imam
Tanırım ben, ki hayâtında tanıtmıştı babam.
«Kim bilir; şimdi ne âlemde benim şanlı Köse’m;
Görmedim üç senedir, bâri gidip bir görsem...»
Diyerek, dün gece güç hâl ile buldum evini.
Koca insan; ne şetâretle kabûl etti beni:
— Gel ayol gel, Hocazâdem, bizi ihyâ ettin...
Ne kerâmetçe tesâdüf; seni andıktı demin.
Kahveler, nargileler, enfiyeler, şerbetler,
Rûhu lebrîz-i safâ eyleyecek sohbetler,
Hepsi mebzûl idi mecliste. Ne a’lâ; derken,
Kapı şiddetle çalınmaz mı?
— Bakın kim? Zâten
Ev değil, han gibi bir şey; gece gündüz işler...
Gönderin kahveye, Âsım, gelen erkekse eğer.
— Ahmed’in annesi gelmiş...
— Nasıl Ahmed, oğlum?
— Hani bizdeydi bugün...
— Ha! Küçük Ahmed... Ma’lûm.
Bize âid değil öyleyse... Haber ver içeri.
— Gir, dedim istemiyor; sen bana gönder pederi,
Diye ısrâr ediyor.
— Girsene hemşîre hanım!
— Varmayın üstüme!
— Nen var a kuzum; anlayalım?
— Ne kafam kaldı dayaktan, ne gözüm, hep şişti;
Karşı koysaydım eğer mutlak işim bitmişti.
Ağladım, merhamet et, yapma dedim... Kim dinler.
Boşamakmış beni dünden beri efkârı meğer.
Üç çocuk annesi, emzikli kadın tek başına,
Koca berhâneyi silsin de, süpürsün de sana,
Yine sen bilmeyerek zâlim onun kıymetini,
Dene bîçârede kalkıp kolunun kuvvetini!
— Dur kızım; ağlama sen, şimdi haber gönderirim;
Karı dövmek ne kolaymış, ona ben gösteririm!
Çağırın bekçiyi...

— Mehmet Akif Ersoy