Mutluluk Anıtı Şiiri – Aziz Nesin

Aziz Nesin

Doğum	Mehmet Nusret 20 Aralık 1915 Heybeliada , İstanbul , Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm	6 Temmuz 1995 (79 yaşında) Alaçatı , Çeşme , İzmir , Türkiye
Takma ad	Oya Ateş · Vedia Nesin · Kasım Kahkah · Kerim Kihkih · Levazımcı Kazım · Sıtkı Sırılsıklam · Şakir Şıkırşıkır · İzzet İzinde · Hakkı Haklar · Bedri Birdirbir · Nuri Hayat
Meslek	Yazar · şair
Eğitim	Kuleli Askerî Lisesi Kara Harp Okulu İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi
Dönem	Cumhuriyet dönemi
Tür	Öykü · tiyatro · şiir · roman
Edebî akım	Toplumcu gerçekçilik
Evlilik	Vedia Nesin (1939-1948) Meral Çelen (1956-1967)
Çocuklar	Oya Nesin Ali Nesin Ateş Nesin Ahmet Nesin
Akrabalar	Hanife (annesi), Abdülaziz (babası)

Mutluluğun capcanlı anıtını gördüm geçen gün
Dimdik bir yokuştan çıkıyor
Çok yaşlı bir kadınla bir erkek
Kol kola elele
Dayanmışlar birbirine
Bakışları gülüşleri titrek titrek
Sanki yapışıp kaynaşmışlar
Buruşuk dudaklarıyla öpüşerek
Bakıyorlar gözbebeklerine
İlk günkü gibi ürkek
Kim görse onları inanırdı
Bu aşk sonsuza denk
İlk günkü gibi sürecek
Bir ayrılsalar birbirinden
Sanki ikisi birden
Düşüp birbirinin kucağına
Hemen oracıkta can verecek

— Aziz Nesin