Ne Kadar İzmir / 4 Şiiri – Attila İlhan

yağan güneş tozudur billur palmiyelerden
ne çok ağustos böceği / yalnızlığa uzayan
deniz süt liman / yaprak kımıldamıyor
ispanya'da iç savaş 'non passaran! '
ışıktan süs kılıçları ayna parıltısından
buz mavisi sürahiler aydınlığa doymuş
ışımadan boğulmuş üzüm taneleri
ne çok ağustos böceği / yalnızlığa uzayan
nefesini tutmuş askıda kızlarağası hanı
new york borsası'nda buhran / fiyatlar düştü
bıçak açmaz lövanten ihracatçının ağzını
çünkü matmazel raymonde'la evlenecekti
karabiber ağaçlarının yanına yaklaşılamaz
ne çok ağustos böceği / yalnızlığa uzayan
bombilibom'dan çikolata alıyor / kim bu
çocuk
naldöken'de bir nefer atladı atlı tramvaydan
parlak yeşil körfez'de cıvalı ışığın kalınlığı
sıcağın krallığı mutlak artık ne ses ne soluk
yalnız ağustos böcekleri / yalnızlığa uzayan
taze kesilmiş karpuz kokusu / tek ferahlık

— Attila Ilhan