Ölüm Şiiri – Necip Fazıl Kısakürek

Necip Fazıl Kısakürek

Doğum	Ahmed Necib 26 Mayıs 1904 ( 1904-05-26 ) İstanbul , Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm	25 Mayıs 1983 (78 yaşında) İstanbul , Türkiye
Defin yeri	Eyüpsultan Mezarlığı , İstanbul 41°03′04″N 28°55′57″E / 41.05123237135737°K 28.932487400005552°D / 41.05123237135737; 28.932487400005552
Takma ad	Üstad · Kaldırımlar Şairi · Sultanu'ş Şuara
Meslek	Şair · yazar · oyun yazarı
Dil	Türkçe
İkamet	İstanbul
Milliyet	Türk
Vatandaşlık	Türkiye
Eğitim	İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Dönem	Cumhuriyet dönemi
Konu	İnsan · Tasavvuf
Edebî akım	Mistisizm
Önemli eser	Çile (1962) · Bir Adam Yaratmak (1937) · İdeolocya Örgüsü (1959) · O ve Ben (1974).
Önemli ödülleri	Kültür Bakanlığı Büyük Ödülü'nü (1980), · İman ve İslam Atlası adlı eseriyle fikir dalında Millî Kültür Vakfı Armağanı'nı (1981), · Türkiye Yazarlar Birliği Üstün Hizmet Ödülü'nü (1982).
Etkin yılları	1925-1983
Evlilik	Neslihan Kısakürek ( e. 1941; ö. 1983)
Çocuklar	5

Ölüm güzel şey, budur perde ardından haber...
Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber?
Öleceğiz müjdeler olsun, müjdeler olsun!
Ölümü de öldüren Rabbe secdeler olsun!

Kapı kapı, yolun son kapısı ölümse;
Her kapıda ağlayıp o kapıda gülümse!
O demde ki, perdeler kalkar, perdeler iner,
Azrail'e hoş geldin, diyebilmek de hüner...

O dem çocuklar gibi sevinçten zıplar mısın?
Toprağın altındaki saklambaçta var mısın?
Ölüm ölene bayram, bayrama sevinmek var;
Oh ne güzel, bayramda tahta ata binmek var!

Ufka bakarlar; ölüm uzakta mı uzakta...
Ve tabut bekler, suya inmek için kızakta...
Sultan olmak dilersen, tacı, sorgucu, unut!
Zafer araban senin, gıcırtılı bir tabut!

— Necip Fazıl Kısakürek