Ölüm Gelmişse Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

Ümit Yaşar Oğuzcan

Doğum	22 Ağustos 1926 ( 1926-08-22 ) Tarsus , Mersin , Türkiye
Ölüm	4 Kasım 1984 (58 yaşında) İstanbul , Türkiye
Defin yeri	Zincirlikuyu Mezarlığı , İstanbul
Meslek	Şair, Bankacı
Milliyet	Türk
Dönem	1947-1984
Edebî akım	İnsanoğlu 1947
Evlilik	Özhan Hanım Ulufer Oğuzcan
Çocuklar	Vedat Oğuzcan Lütfi Oğuzcan

Bitmişse
Kızıllığını avuç avuç içtiğimiz sefalar
Öğleler, ikindiler çoktan geçmişse
Bir akşamüstü garipliği
Sarmışsa her yeri
Güneş devrilmiş
Renkler solmuş
Sesler kesilmişse
Son kuşlar da geçip gitmişlerse ufuktan
Ve çiçekler
Bükmüşse boyunlarını dalgın dalgın
Bil ki olum saati gelmiştir
Senden uzak, kendimden uzak
Tüm umutlardan ve her şeyden uzak
Ben ölmüşümdür uzaklarda bir yerde
Gövdesini kurtların oyduğu
Bir ağaç gibi devrilmişimdir
O ani sen bileceksin herkesten önce
Herkesten iyi sen anlayacaksın
Çaresizliğini, yıkılmışlığını
Sevdiğin adamın
Ve seni nasıl sevdiğini
Duyacaksın derinden derine
Belli belirsiz
Bir gölge düşecek gözlerine
Fakat ağlamayacaksın, ağlamayacaksın
Sen tek gelinim, sen tek kadınım
Sen güzelim, nazlım, bebeğim
Kadersizim sen
Gülerken ağlayanım, ağlarken gülenim
Varlığım, nedenim, alınyazım benim
Elbette ağlamayacaksın
Çünkü sonsuzluklar
Sonsuz sevenler içindir
Çünkü ölüm
Sevmeyi ve ölmeyi bilenler içindir.

— Umit Yasar Oguzcan