Postacı Şiiri – Nazım Hikmet Ran

Nazım Hikmet Ran

Doğum	Mehmed Nâzım 15 Ocak 1902 Selanik , Selanik Vilayeti , Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm	3 Haziran 1963 (61 yaşında) Moskova , Rusya SFSC , Sovyetler Birliği
Defin yeri	Novodeviçi Mezarlığı , Moskova 55°43′29″N 37°33′15″E  /  55.724722°K 37.554167°D  / 55.724722; 37.554167
Mahlas	Orhan Selim, Ahmet Oğuz, Mümtaz Osman, Ercüment Er
Takma ad	Güzel Yüzlü Şair · Mavi Gözlü Dev
Meslek	Şair Romancı Oyun yazarı
Vatandaşlık	Osmanlı (1902-1922) Türkiye (1922-1951) Polonya (1951-) Türkiye (2009-da yeniden verildi)
Eğitim	Bahriye Mektebi (1915-1918)
Alma mater	Doğu Emekçileri Komünist Üniversitesi (1921-1924)
Dönem	Cumhuriyet Dönemi
Edebî akım	Toplumcu Gerçekçilik · Fütürizm
Evlilik	Nüzhet Hanım (?-1924) Lena Yurçenko (1926-?) Piraye Altınoğlu (31 Ocak 1935-23 Mart 1951) Vera Tulyakova (1959-1963)
Partner	Münevver Berk (1948-1951) Galina Grigoryevna (1952-1959)
Çocuklar	Mehmet Nâzım (Ran) (1951-2018) Memet Fuat (1926-2002) (üvey)
Akrabalar	Celile Hikmet (annesi) · Ali Fuat Cebesoy (dayısı) · Oktay Rifat (kuzeni) · Refik Erduran (kayın biraderi)

İnsanın, dünyanın, yurdun haberini,
ağacın, kuşun, kurdun haberini,
seher vakitlerinde yahut gecenin ortasında
taşıdım insanlara yüreğimin çantasında,
şairlik ettim bir çeşit postacılık yani.

Çocukken postacı olmak isterdim,
şairlik filân yoluyla değil ama
basbaya, sahici postacı.
Renkli kalemlerle çizilirdi bin türlü resim
hep aynı postacının, Nâzımın resmi.

— Nazim Hikmet Ran