Severmişim Meğer Şiiri – Nazım Hikmet Ran

Nazım Hikmet Ran

Doğum	Mehmed Nâzım 15 Ocak 1902 Selanik , Selanik Vilayeti , Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm	3 Haziran 1963 (61 yaşında) Moskova , Rusya SFSC , Sovyetler Birliği
Defin yeri	Novodeviçi Mezarlığı , Moskova 55°43′29″N 37°33′15″E  /  55.724722°K 37.554167°D  / 55.724722; 37.554167
Mahlas	Orhan Selim, Ahmet Oğuz, Mümtaz Osman, Ercüment Er
Takma ad	Güzel Yüzlü Şair · Mavi Gözlü Dev
Meslek	Şair Romancı Oyun yazarı
Vatandaşlık	Osmanlı (1902-1922) Türkiye (1922-1951) Polonya (1951-) Türkiye (2009-da yeniden verildi)
Eğitim	Bahriye Mektebi (1915-1918)
Alma mater	Doğu Emekçileri Komünist Üniversitesi (1921-1924)
Dönem	Cumhuriyet Dönemi
Edebî akım	Toplumcu Gerçekçilik · Fütürizm
Evlilik	Nüzhet Hanım (?-1924) Lena Yurçenko (1926-?) Piraye Altınoğlu (31 Ocak 1935-23 Mart 1951) Vera Tulyakova (1959-1963)
Partner	Münevver Berk (1948-1951) Galina Grigoryevna (1952-1959)
Çocuklar	Mehmet Nâzım (Ran) (1951-2018) Memet Fuat (1926-2002) (üvey)
Akrabalar	Celile Hikmet (annesi) · Ali Fuat Cebesoy (dayısı) · Oktay Rifat (kuzeni) · Refik Erduran (kayın biraderi)

yıl 62 Mart 28
Prag-Berlin treninde pencerenin yanındayım
akşam oluyor
dumanlı ıslak ovaya akşamın yorgun bir kuş gibi inişini severmişim meğer
akşamın inişini yorgun kuşun inişine benzetmeyi sevmedimtoprağı severmişim meğer
toprağı sevdim diyebilir mi onu bir kez olsun sürmeyen
ben sürmedim
Platonik biricik sevdam da buymuş meğer
meğer ırmağı severmişim
ister böyle kımıldanmadan aksın kıvrıla kıvrıla tepelerin eteğinde
doruklarına şatolar kondurulmuş Avrupa tepelerinin
ister uzasın göz alabildiğine dümdüz
bilirim aynı ırmakta yıkanılmaz bir kere bile
bilirim ırmak yeni ışıklar getirecek sen göremeyeceksin
bilirim ömrümüz beygirinkinden azıcık uzun karganınkinden alabildiğine kısa
bilirim benden önce duyulmuş bu keder
benden sonra da duyulacak
benden önce söylenmiş bunların hepsi bin kere
benden sonra da söylenecek
gökyüzünü severmişim meğer
kapalı olsun açık olsun
Borodino savaş alanında Andırey’in sırtüstü seyrettiği gök kubbe
hapiste Türkçeye çevirdim iki cildini Savaşla Barış’ın
kulağıma sesler geliyor
gök kubbeden değil meydan yerinden
gardiyanlar birini dövüyor yine
ağaçları severmişim meğer

..........
..........

— Nazim Hikmet Ran