Son Otobüs Şiiri – Nazım Hikmet Ran

Nazım Hikmet Ran

Doğum	Mehmed Nâzım 15 Ocak 1902 Selanik , Selanik Vilayeti , Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm	3 Haziran 1963 (61 yaşında) Moskova , Rusya SFSC , Sovyetler Birliği
Defin yeri	Novodeviçi Mezarlığı , Moskova 55°43′29″N 37°33′15″E  /  55.724722°K 37.554167°D  / 55.724722; 37.554167
Mahlas	Orhan Selim, Ahmet Oğuz, Mümtaz Osman, Ercüment Er
Takma ad	Güzel Yüzlü Şair · Mavi Gözlü Dev
Meslek	Şair Romancı Oyun yazarı
Vatandaşlık	Osmanlı (1902-1922) Türkiye (1922-1951) Polonya (1951-) Türkiye (2009-da yeniden verildi)
Eğitim	Bahriye Mektebi (1915-1918)
Alma mater	Doğu Emekçileri Komünist Üniversitesi (1921-1924)
Dönem	Cumhuriyet Dönemi
Edebî akım	Toplumcu Gerçekçilik · Fütürizm
Evlilik	Nüzhet Hanım (?-1924) Lena Yurçenko (1926-?) Piraye Altınoğlu (31 Ocak 1935-23 Mart 1951) Vera Tulyakova (1959-1963)
Partner	Münevver Berk (1948-1951) Galina Grigoryevna (1952-1959)
Çocuklar	Mehmet Nâzım (Ran) (1951-2018) Memet Fuat (1926-2002) (üvey)
Akrabalar	Celile Hikmet (annesi) · Ali Fuat Cebesoy (dayısı) · Oktay Rifat (kuzeni) · Refik Erduran (kayın biraderi)

Gece yarısı.Son otobüs.
Biletçi kesti bileti.
beni ne bir kara haber bekliyor evde,
ne rakı ziyafeti.
Beni ayrılık bekliyor.
Yürüyorum ayrılığa korkusuz ve kedersiz.

— Nazim Hikmet Ran