Tanrı Bile Ağlar Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

Ümit Yaşar Oğuzcan

Doğum	22 Ağustos 1926 ( 1926-08-22 ) Tarsus , Mersin , Türkiye
Ölüm	4 Kasım 1984 (58 yaşında) İstanbul , Türkiye
Defin yeri	Zincirlikuyu Mezarlığı , İstanbul
Meslek	Şair, Bankacı
Milliyet	Türk
Dönem	1947-1984
Edebî akım	İnsanoğlu 1947
Evlilik	Özhan Hanım Ulufer Oğuzcan
Çocuklar	Vedat Oğuzcan Lütfi Oğuzcan

Ne zaman seni düşünsem yalnızlığım aklıma gelir
Bir ürperti gibi derinden derine duyarım çaresizliğimi
Nedir bu gürültüler derim,top patlamaları
Nedir bu şakaklarımda zonklayan ağrı
İçimden dalga dalga boşanan gözyaşları ne
Bu hangi nehir ki uzayıp gider alabildiğine
Nedir bu ümitsizlik dolu bu kahır dolu yaşlar
Bu denizler altında kopup gelen fırtına
Bu bir çağlayan gibi uğultulu yaşlar
Oysa zamandır ilerleyen imkansızlıklar içinde
Başlangıcı olmayan bir sondur yaklaştığım
Bu ipince nehir nereye gidiyor bilen var mı?
Ağlatan ne beni?
O doyamadığım dakikalar mı?
Düşen aksi mi gözlerime o bal rengi gözlerin
Ki içimde çalkantısıyla hıçkırır denizlerin
Sorarım;bu ağlamak ne kadar nereye kadar
O zaman rüzgar durur fırtına diner ansızın
Kapanır yorgun gözlerim bir gece başlar
Ve karanlık uykularla sürer ağlama saatleri
Uyanınca bir ıslak şafaktır gördüğüm
Bir büyük resimdir gökyüzü seyrederim
Yine özleminle yanıp tutuşur gözbebeklerim
Duyarım vurgularını başımda çaresizliğin
Ben ağlayacak adam değildim bir kadın için
Beni perişan edecek ne vardı bu kadar?
Bir de 'Erkekler Ağlamaz' diyorsun
Tanrılığından utanmasa
Tanrı bile ağlar...

— Umit Yasar Oguzcan