Hüseyin Nihal Atsız
| Doğum | Hüseyin Nihâl 12 Ocak 1905 ( 1905-01-12 ) Kadıköy , İstanbul , Osmanlı İmparatorluğu |
|---|---|
| Ölüm | 11 Aralık 1975 (70 yaşında) Kadıköy , İstanbul , Türkiye |
| Defin yeri | Karacaahmet Mezarlığı , Üsküdar , İstanbul |
| Takma adlar | Ruh Adam, Selim Pusat, Adsız |
| Meslek | Öğretmen , yazar , romancı , şair |
| Dil | Türkçe |
| Milliyet | Türk |
| Vatandaşlık | Türkiye |
| Eğitim | İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi |
| Dönem | Cumhuriyet Dönemi |
| Konu | Türk tarihi |
| Önemli eser | Bozkurtların Ölümü (1946) Bozkurtlar Diriliyor (1949) Ruh Adam (1972) |
| Evlilikler | Mehpare Hanım (1931–35) Bedriye Atsız (1936–75) |
| Çocuklar | Yağmur Atsız (oğlu) Prof. Dr. Buğra Atsız (oğlu) |
| Akrabalar | Nejdet Sançar (kardeşi) |
Erlik günü geldiğinde
Yigitlere şan görünür.
Yığın yığın harcanmaya
Nice yüz bin can görünür.
Kopunca bir büyük savaş
Er tez gider, korkak yavaş.
Yüreksize akçayla aş,
Erlere meydan görünür.
Bir gün olur yılda, ayda
Birleşiriz hep Altay’da.
Güz ayında, kurultayda
Başı börklü han görünür.
Atsız der ki: Ne var canda?
Yatarız taze çimende.
Rus’un adı her geçende
Gözlerime kan görünür.
Henuz yorum yapilmamis. Ilk yorumu siz yapin!
Yorum yapmak icin giris yapin veya uye olun.